Obie są jak cienie

Mężczyzna i kobieta są częścią całości, tak mówią. Jest też znany pogląd, że każda osoba jest odrębnym światem, z własnymi myślami, lękami, marzeniami i nadziejami. Jak zatem można sobie wyobrazić połączenie dwóch światów - jak dotknąć innego świata bez utraty własnego?

Projekt wykorzystuje ponad pięćdziesiąt płócien o wymiarach 30 × 40 cm. Kompozycja ma własne rytmy i strukturę: kawałki układanki płyną z jednej ściany na drugą i pracują jako jedna całość. Zaczyna się od echa przeszłości, a potem teraźniejszości - od chaotycznego porządku, surowej grafiki i priorytetów. Następnie przychodzą cele najbliższej przyszłości, zaufanie i jasność przekonania. I wszystko kończy się nieznaną przyszłością, która spotka nas ze swoimi niespodziankami i zagadkami.